Anna Woźniak.
Zoopsycholog i treser pozytywny.

Członek Polskiego Stowarzyszenia Zoopsychologów. Udziela konsultacji i porad zoopsychologicznych w naszym schronisku. Pisuje do miesięcznika Przyjaciel Pies, na łamach którego pomaga rozwiązywać sytuacje konfliktowe z udziałem psów.
 
Nadwadze stop, czyli zwalczanie otyłości i zmiana stylu życia na dobry!

Nadwaga i związane z nią problemy zdrowotne u psów są od wielu lat przedmiotem uwagi lekarzy weterynarii, zoopsychologów, trenerów i hodowców. Otyłość nie jest tylko problemem ludzi ale również ich pupili. Niezdrowe nawyki żywieniowe i lenistwo niestety swoim psom wpajają właśnie ludzie. Czas najwyższy zmienić styl życia na dobry. Otyłość niesie za sobą wiele niekorzystnych następstw u Twojego pupila, takich jak:

Aby stracić na wadze, dobrze wyglądać i czuć się lepiej należy opracować plan zdrowego odżywiania i trzymać się piramidy żywieniowej. Jeżeli trudno nam opracować taki plan samodzielnie, warto skonsultować się z dietetykiem i lekarzem weterynarii. Bardzo ważny jest dobór odpowiedniej karmy do wieku, stanu zdrowia, wielkości psa i jego aktywności fizycznej. Dodatkowo każda dieta powinna być połączona z ćwiczeniami fizycznymi. Dzięki temu zestawieniu z pewnością Ty i Twój pupil osiągniecie zadowalające rezultaty.

Dobroczynny wpływ sprawności fizycznej na ciało i duszę Twojego psa.

Naprawdę niewiele prostych zmian w stylu waszego życia, jak sposób odżywiania i codzienne ćwiczenia, zdecydowanie poprawią kondycję fizyczną i psychiczną, pozytywnie wpłyną na stan i komfort życia, a także sprawią wiele przyjemności. Prowadząc aktywny styl życia, nie tylko oboje stracicie na wadze i polepszycie koncentrację, ale również zyskacie szanse na dłuższe, lepsze życie. Bardzo ważną sprawą jest to, aby pokazać swojemu psu, że Twoja troska o waszą wspólną przyszłość jest prawdziwa i bardzo ważna.

Pamiętaj !
Codzienna aktywność fizyczna, wspólna zabawa i ćwiczenia poprawią nie tylko kondycję psa i właściciela. Pomogą też wzmocnić więź pomiędzy wami.
 

 

Sprawność fizyczna Twojego psa pozwala utrzymać mu optymalną budowę ciała i uniknąć wielu chorób spowodowanych otyłością. Jest ona połączeniem czynników pozwalających na funkcjonowanie w pełni możliwości organizmu twojego psa, gdy jest aktywny ruchowo, ułatwia również zmniejszanie masy ciała. Dotyczy ona nie tylko wyglądu pupila, ale jego serca, płuc, mięśni, wytrzymałości oraz procesów myślowych. Wysportowane psiaki są silniejsze, cechują się większą elastycznością ruchów, są zdrowsze, żyją dłużej. Ponadto należy pamiętać iż aktywność fizyczna zdecydowanie poprawia nastrój, zwiększa zdolność umiejętności poznawczych, takich jak zdolność koncentracji i pamięć. Podsumowując zyskujemy zadowolonego z życia psa, który jest chętny do nauki i zdecydowanie rzadziej choruje. Ćwiczenia fizyczne sprzyjają również utrzymaniu prawidłowej budowy kości, stawów i więzadeł, zapobiegają określonym rodzajom nowotworów, zmniejszają ryzyko zachorowania na cukrzycę, zapewniają zdrowy wypoczynek i dostarczają energii.

Fizyczne korzyści ćwiczeń:

Czy wiesz, że...
Jeden dodatkowy dwudziestominutowy spacer w ciągu dnia znacząco przyspiesza proces spalania kalorii i tym samym pomaga zmniejszać masę ciała.
 

 

Psychologiczne korzyści ćwiczeń:

 
Wspólne ćwiczenia to wzmocnienie więzi, pogłębienie wzajemnego zaufania, a także budowa silnej relacji. To również źródło motywacji dla nas, by zapewnić pupilowi odpowiednią porcję dobroczynnego ruchu. Wspólne spacery, jogging, pływanie i wiele innych zabaw ruchowych pozytywnie wpływają na socjalizację naszego pupila i dostarczają mu niezbędnych bodźców koniecznych do zdrowego rozwoju fizycznego i psychicznego.
 

 
Czy Twój pies ma nadwagę? Jak możesz to sprawdzić?

Określenie budowy ciała u psa jest trochę trudniejsze niż u ludzi, a wszystko przez różną użytkowość i wzorce poszczególnych ras: sportowe, gończe, pracujące, teriery, typu toy – do towarzystwa, niesportowe i pasterskie. To podział według Amerykańskiego Związku Kynologicznego. W ocenie tuszy psa najlepiej zasięgnąć porady lekarza weterynarii.
Na budowę ciała psa wpływa wiele czynników, nie tylko sama rasa i jej użytkowość. Np. większy miot może oznaczać mniejszą masę szczeniąt. Płeć i wiek również silnie wpływa na masę ciała. Musimy wziąć pod uwagę, że krępy i grubawy mops czy mocny i kluskowaty labrador mogą jeszcze mieścić się w granicach normy, gdy ruchliwy pies sportowy, również mieszczący się w granicach normy będzie wyglądać o wiele smuklej. Porównywanie budowy ciała wszystkich tych ras nie będzie dobrym wyznacznikiem w ocenie nadwagi.

 
Pamiętajmy o tym, że im większa masa ciała psa w porównaniu do jego wysokości, tym silniej będzie obciążony układ kostny i mięśniowy.
 

 

W zależności od rasy i wieku, każdy pies ma inną zawartość tkanki tłuszczowej.
Aby sprawdzić czy twój pies ma rzeczywiście zbyt wiele tkanki tłuszczowej niezbędne będzie wykonanie kilku prostych czynności:

1.Dotykamy żeber swojego psa. Powinny być dość łatwo wyczuwalne. W okolicach żeber może znajdować się tkanka tłuszczowa, ale w takiej ilości, by każde żebro dało się wyczuć.

2.Patrzymy na pupila z góry. Tuż za łukiem żebrowym obwód tułowia powinien być węższy. Jeżeli doły lędźwiowe są zbyt zapadnięte, oznacza to, że pies jest za chudy. Jeżeli natomiast są one zupełnie niewidoczne lub uwypuklone, pies ma znaczną nadwagę.

3.Sprawdzamy również okolicę nasady ogona. W tym miejscu powinna znajdować się niewielka warstwa tłuszczu, równomiernie rozłożona podczas dotyku.

4.Patrzymy na naszego psiaka z boku. Okolica brzucha powinna się wyraźnie zagłębiać, czyli jej obwód powinien być mniejszy niż w klatce piersiowej.

5.Dotykamy również innych kostnych struktur ciała, takich jak kręgosłup, barki i biodra. W tych okolicach powinniśmy wyczuć naprawdę nieznaczną ilość tkanki tłuszczowej.

Przygotowanie do walki z nadwagą - ustalamy odpowiedni trening.

Musimy pamiętać, że polepszanie sprawności fizycznej ze swoim psem wymaga o wiele więcej niż samo zwiększenie liczby spacerów. Do polepszenia sprawności fizycznej i walki z nadwagą należy podejść kompleksowo, na wielu płaszczyznach – począwszy od diety, poprzez różnego rodzaju ćwiczenia fizyczne, skończywszy na trosce o higieniczny styl życia i odpowiednią ilość snu. Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek aktywności fizycznej starajmy się uwzględnić stan zdrowia, wiek, masę ciała oraz stopień sprawności fizycznej, naszej i naszego pupila.
Przed jakąkolwiek aktywnością ruchowa musimy być przygotowanie na środki zapobiegawcze w celu zabezpieczenia się przed urazami. Nie można narażać ani siebie ani psa na zbędne ryzyko. Ćwiczenia nie powinny być zbyt intensywne i bolesne, należy je dodatkowo wkomponować w codzienny plan zajęciowy.

Wizyta u lekarza i lekarza weterynarii.

Przed rozpoczęciem programu odchudzającego warto wybrać się samemu do lekarza, jak również zabrać swojego psiaka do weterynarza w celu wykonania badań kontrolnych. Pomogą one określić stan zdrowia obojga, a także wykluczą przeciwwskazania i zaburzenia utrudniające wykonywanie niektórych ćwiczeń. Szczególnie nie wolno zbagatelizować takiej wizyty w przypadku nadwagi bądź przekroczenia wieku średniego. Przy słabej kondycji najlepiej rozpocząć aktywizację ruchową od dalekich wędrówek. Stopniowo wydłużajmy czas naszych spacerów i zwiększajmy ich liczbę w ciągu dnia. Nigdy nie zapominajmy o odpoczynku. Każdy rodzaj ćwiczeń, niezależnie od intensywności powinien być poprzedzony rozgrzewką. Pies zawsze musi mieć dostęp do świeżej wody, szczególnie w gorące dni !

Ważne !
Szczenięta, starsze psy i ciężarne suki nie powinny spacerować zbyt intensywnie, a tym bardziej biegać! Również po zabiegach chirurgicznych należy zachować ostrożność przez około 10 dni, wszystko jednak należy konsultować z lekarzem weterynarii.
 

Każdy pies, podobnie jak człowiek, ustala własne tempo ćwiczeń i zdecydowanie należy mu na to pozwolić. To samo dotyczy nas. Jeżeli czujemy się słabi, odczuwamy zawroty głowy – przerywamy ćwiczenia. Obserwujmy wnikliwie naszego pupila, gdy bardzo dyszy, gdy nie ma już ochoty na ruch, zdecydowanie potrzebuje odpoczynku. Może również przestać biegać, skomleć albo kuleć. Nigdy nie wolno bagatelizować takich objawów.

Aby zachować sprawność fizyczną naszą i naszego psa potrzebujemy kilku rodzajów ćwiczeń:

1.Ćwiczenia, które poprawiają wydolność oddechową, pobudzają pracę serca, płuc oraz zwiększają sprawność mięśni. To świetna metoda utraty masy ciała, ponieważ znacznie przyspiesza metabolizm, co ułatwia spalanie kalorii. Są to jogging, spacery, pływanie, taniec z psem, jazda na rowerze (w tym przypadku zawsze musimy pamiętać o bezpieczeństwie naszego pupila).

2.Ćwiczenia zwiększające elastyczność: rozciągają mięśnie, zwiększają zakres ruchów w stawach, zmniejszają ryzyko skurczów mięśniowych i poprawiają znacznie równowagę. Są to skłony, rzucanie piłki, joga, w przypadku psów – agility.

3.Ćwiczenia wzmacniające: podnoszenia, ciągnięcia, popychania, ich celem jest zwiększenie wytrzymałości mięśni. Tu dla psów najskuteczniejsze jest ciągnięcie sanek, wózka, pływanie. Należy jednak pamiętać o możliwościach naszego pupila!

Każdy nowy program ćwiczeń rozpoczynamy powoli. Najlepiej treningi zacząć od 15 minut w ciągu dnia i stopniowo je zwiększać do 20, 30, a nawet 60 minut. Podczas spacerów dobrze jest zachęcać pupila do zabawy, najlepiej mieć ze sobą jego ulubioną zabawkę. Doskonałym ćwiczeniem będzie bieganie, skakanie, łapanie i aportowanie. Ta forma aktywności ruchowej zwiększa siłę psa, jego pojemność płuc. Usprawnia czynność serca, zwiększa elastyczność ruchów i poprawia charakter. Należy pamiętać o urozmaicaniu naszych planów treningowych. Jeżeli mamy w parku jezioro to warto zachęcić psa do aportowanie zabawki połączonego z pływaniem. Na podwórku można zbudować tor agility i zachęcać pupila do pokonywania przeszkód. Ważne jest też, aby spacerować w różnych miejscach, o różnym podłożu i kącie nachylenia. Podczas jazdy na rowerze lub rolkach pozwól psu biec obok ciebie, koniecznie przestrzegając wszelkich możliwych środków bezpieczeństwa. Zachęta do skakania i łapania zabawek świetnie zwiększa elastyczność ruchową.

Ważne !
Pies nigdy nie powinien ćwiczyć z pełnym żołądkiem! Najlepiej odczekać co najmniej godzinę od zjedzonego posiłku lub podać go psu zaraz po ćwiczeniach.